Wat zie jij als je naar de beelden van de aanslagen in Brussel kijkt? De media laat ons geloven dat de wereld in brand staat en dat jouw eigen veiligheid steeds verder in het gedrang komt. En dat is precies waarom ik de televisie niet heb aangedaan, ik wil niet vergiftigd worden met de meningen van anderen en de beelden die hoogstwaarschijnlijk verschrikkelijk zijn om te zien. Ik wil me er niet mee verbinden, omdat het me een gevoel van onmacht geeft. Er gebeurt van alles om me heen en wat ik ook doe lijkt niet uit te maken. Als ik op de verkeerde plek ben op de verkeerde tijd, dan kan ik zomaar het slachtoffer worden van een aanslag.

En dat veroordeel ik dan ook weer in mijzelf, dat ik me er niet mee wil verbinden. Ik merk dat dit te maken heeft met de manier waarop er verslag gedaan wordt van dit alles. Want hoe jij kijkt, bepaalt wat je ziet. En als ik om me heen kijk, dan ken ik geen slechte mensen die er op uit zijn om een ander pijn te doen. Als ik om me heen kijk, dan zie ik mooie mensen, lieve mensen, mensen die hun best doen om een goed leven te leiden, die het beste willen voor zichzelf en voor hun kinderen. In mijn dagelijks leven kom ik mensen tegen die me inspireren, die me blij maken en die me dankbaar maken dat ik hen ken en in hun gezelschap mag verkeren. Is dat naïef? Misschien wel. Maar ik merk dat ik er ook bewust voor kies om het mooie te zien in mensen. Het is steeds mijn keuze of ik kijk vanuit angst of vanuit liefde en vertrouwen.

Volgens mij is de beste manier om je gevoel van onbehagen van je af te schudden door iets liefs te doen voor een ander. Voor een onbekende de deur openhouden, iemand de ruimte geven om in te voegen in de file. Die vriend bellen die te horen heeft gekregen dat hij een nieuwe baan heeft in plaats van een appje sturen, want dat feestje vier je beter als je contact hebt. Zeg goedemorgen tegen degene die naast je komt zitten in de trein.. De boodschap die je daarmee geeft is: ik zie jou. En als ik jou zie, dan kan ik me met jou verbinden. En als de ander dan ook teruggroet, een hand opsteekt omdat je hem voor laat gaan in de file of op wat voor manier dan ook laat merken dat hij jou heeft gezien, dan is er voor even verbinding. En verbinding is wat het hart blij maakt.

Veel frustratie komt volgens mij doordat mensen iets aardigs doen, maar dat dit niet gezien wordt. En dat is wel een behoefte, dat je gebaar op prijs gesteld wordt. Misschien raak je ontmoedigd als iemand niet op je reageert en besluit je daarna om het niet meer te doen. Maar daarmee ontzeg je jezelf het goede gevoel van geven. En wij denken dat we elkaars gedachten kunnen lezen, maar de waarheid is dat we niet weten of de ander ons echt niet wil zien, of misschien gewoon loopt te piekeren. Als je er voor kiest om het goede te blijven zijn, dan laat je de moed niet zakken. En dat is volgens mij precies waar we toe uitgenodigd worden: in verbinding blijven met elkaar. Dat je er steeds voor kiest om te kijken naar de mensen om je heen met een blik van vertrouwen in plaats van angst. Want hoe je kijkt, bepaalt wat je ziet. En dan leef ik graag in een wereld met lieve mensen om mij heen, jij ook?

 

We meet no ordinary people in our lives.

If you give them a chance, everyone has something amazing to offer

– TheGoodVibe

 


< terug naar wie ben ik  |  of maak een afspraak >