De laatste maanden hoorde ik het mezelf regelmatig zeggen; maar ik wil niet zweverig overkomen. Dan ging het over een tekst op mijn website of de inhoud van een blog. En ik onderzocht ook niet verder waarom dat zo was. De kans dat iemand dacht dat ik zweverig was, wilde ik per se voorkomen. Natuurlijk had ik de teksten gelezen van collega healers en readers en daar raakte ik altijd een beetje ongemakkelijk van. Nee hoor, ik zou de verbinding worden tussen die zweverige readers en de nuchtere Rotterdammers, niet voor niets ging ik daar mijn praktijk vestigen. Gisteren zei ik het weer tegen een vriendin en door haar reactie besloot ik om het meer te onderzoeken. Want wat is er nou zo erg aan zweverig gevonden worden?

Zweverig zijn staat voor mij gelijk aan vaag zijn en niet concreet. En dat vind ik eigenlijk helemaal geen probleem. Het leven verbaast me iedere keer weer. Met hoe mooi alles soms in elkaar past. Wat een prachtige mensen ik op mijn levenspad ontmoet die me iets komen leren. Hoe ik antwoord krijg op mijn vragen door ze te stellen aan mijn onzichtbare helpers. Ja, dat is hartstikke vaag en niet concreet. En voor mij is het inmiddels zo normaal als lopen of fietsen. Maar voor anderen niet. En daar zit hem dan net de kneep.

Ik wil niet zweverig overkomen op een ander. Want dan ben ik bang dat de ander mij niet meer serieus neemt. Of denkt dat ik niet goed bij mijn hoofd ben. En dus wring ik me af en toe in allerlei bochten om in mijn teksten termen als zielskeuze, lotsbestemming of chakra’s te vermijden. En durf ik het niet te hebben over het goddelijk plan waarin we leven en waarin iedereen zijn rol van betekenis speelt. Maar dit is mijn waarheid en ik voel dat het tijd is om te stoppen met bang zijn. Want het is zo’n ontzettend wonder waar we in leven. Als je het wilt zien. En als je met je hart durft te kijken. Als je wat vaker de stilte durft op te zoeken en gaat luisteren naar de stem van je hart. Of van je ziel.

Het leven verbaast me iedere keer weer. Ook dat ik dit nu aan het schrijven ben. Blijkbaar is het tijd om een angst in mezelf te overwinnen. Om alle stemmetjes die me proberen tegen te houden aan te kijken. En ze te zeggen dat ik ze heb gehoord, maar dat ik het toch ga doen. Ik ga voor mijn coming out: lieve mensen, ik geloof in al het bovenstaande en nog veel meer. Het leven is een wonder en dat wil ik jullie graag laten zien door er over te schrijven. En als dat betekent dat ik zweverig ben, dan is dat maar zo!

 

And those who were seen dancing

were thought to be insane

by those who couldn’t hear the music

– F. Nietzsche


< terug naar wie ben ik  |  of maak een afspraak >